Voordelen en nadelen van PoC

Wat PoC is, in één alinea

Push-to-talk over cellular: een portofoon met een simkaart die je stem als data over het mobiele netwerk naar de andere toestellen stuurt. Geen eigen frequentie, geen repeater, geen vergunning. Je komt het ook tegen als 4G-portofoon of LTE-portofoon.

De voordelen

Afstand speelt geen rol. Twee toestellen op 200 meter en twee op 200 kilometer hebben dezelfde verbinding. Bereik is niet iets dat je plant, het is er al.

Er valt niets aan te vragen. Geen frequentietoewijzing betekent geen doorlooptijd en geen jaarlijkse rechten. Bij een klus die over acht dagen begint geeft dat vaak de doorslag.

Over de grens verandert er niets. Dezelfde instellingen in de hele EU, met de data in de huurprijs. Buiten de EU — Zwitserland, Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk — kijken we het per boeking na.

Geen apparatuur om neer te zetten. Geen mast, geen ploeg die hem plaatst, geen stroom ernaartoe, geen vergunning voor de plaatsing.

Beheer zit erin. Posities op een kaart, een centrale post op een laptop en spreekgroepen die we tijdens de klus op afstand omzetten. Bij DMR is dat een extra systeem.

Op- en afschalen gaat makkelijk. Een toestel erbij is een toestel erbij, geen uitbreiding van een netwerk.

De nadelen

Je bent afhankelijk van dekking. Dit nadeel is het grootste en het is hard: geen netwerk is geen gesprek. Denk aan een tunnel, een parkeerkelder, open zee of een dal in de Ardennen, waar een eigen radiofrequentie wél gewoon doorwerkt.

Het netwerk kan vollopen. Het is het net van iemand anders en je deelt het met iedereen die er staat. Op een terrein met tienduizenden bezoekers raakt de mast vol op precies het moment dat jij hem nodig hebt.

Er zit een fractie van een seconde tussen. Je stem legt een weg af via een server. Bij gewoon overleg merkt niemand het; bij hijswerk, pyro, stunts en podiumcues is het te veel.

Er zitten meer schakels in. Zendmast, netwerk, server. Een radio die rechtstreeks zendt heeft die drie niet, en meer schakels is meer dat stuk kan.

Bij veel toestellen op één plek is het duurder per stuk. Een grote ploeg op één terrein met een eigen repeater komt per toestel gunstiger uit.

Wanneer de nadelen zwaarder wegen

Er is geen betrouwbare dekking op je locatie en geen wifi.
Het werk is tijdkritisch tot op de tiende seconde.
Het is je enige kanaal voor noodcommunicatie — daarvoor bel je 112.
Er staan tienduizenden mensen op een klein oppervlak en er ligt geen crewwifi.

Klopt er één, huur dan DMR of TETRA voor dat deel van je ploeg. Het verschil staat rij voor rij op 4G-portofoon of DMR.

Wat je aan de nadelen kunt doen

Aan de dekking: kies een simkaart die op meerdere netwerken kan, en gebruik wifi waar dat ligt. Aan de drukte: leg crewwifi, of zet DMR binnen de hekken en gebruik 4G- en LTE-portofoons voor alles daarbuiten.

Aan de vertraging valt niets te doen. Dat is een server plus natuurkunde, en je komt er alleen omheen door voor dát werk iets anders te huren. Heb je allebei nodig, dan knopen we de twee aan elkaar in een hybride opzet met DMR en PoC.

Weet je het daarna nog niet, zet je situatie dan in een aanvraag. Je hoort binnen 24 uur of wij het zijn of niet.

Wanneer dit niet past

zonder mobiele dekking en zonder wifi werkt PoC niet;
bij hijswerk, pyro en stunts is de vertraging te groot;
als enig kanaal voor noodcommunicatie deugt PoC niet: daarvoor bel je 112.